ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
741
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
برآيذ تب نقصان كيرذ « 1 » ، باز اكر تب نقصان نكيرد بدين تدبير « 2 » بدانك « 2 » مايه بسيارست اكنون داروى مسهل بايذ خوردن بكيرذ « 3 » [ صفت او ] « 4 » : بكيرى تربد « 5 » نايزه نيك « 5 » ده درم سنك زنجبيل و علك رومى از هر يكى يك درم سنك شكر طبرزذ دوازده درم سنك ، همه را جمع كنى سوذه هر شبى يك مثقال بخورذ « 6 » ، باز اكر جند « 7 » روز « 7 » برايذ و تب نروذ هر بامداذى كلنكبين و سكنكبين خورذ اكر نوبه « 8 » كم نشوذ و اعراض بيمارى نروذ آنكه داروى قوى بايذ خوردن ، ان معجون كه شكم آرذ [ صفت او ] « 4 » : تربد يك درم سنك شحم حنظل يك دانكسنك « 9 » غاريقون دو دانك ياره فيقرا نيم درم سنك افسنتين يا عصارهء او دانكنيم « 10 » ، اينهمه را بسايذ ( f . 592 ) و بر سكنگبين عسلى افكنذ و بخورذ باز ديكربار بسكنكبين و كلنكبين باز روذ جند روز ديكر برين بباشذ ، اكر به نشوذ اقراص كل با كلنكبين برآميزذ « 11 » و بخورذ از قرص كل « 12 » يك درم سنك و از كلنكبين ده درم سنك و باز « 13 » بر اثر او سكنكبين بزورى خورذ « 14 » اندر ساعت و كر ضعيف شوذ جوژه بريان خورذ و مطنجنه و ثريد و خوردى نخورذ كى اندر ساعت بلغم كردذ اندر معده و اكر بدين كى كفتم مراد بحاصل نشوذ آنكه « 15 » حاجت آيذ بقرص كل بزرك « 16 » [ صفت او ] « 4 » : بيخ « 17 » كرفس « 17 » و بيخ رازيانه از هر يكى ده درم سنك تخم كرفش و تخم رازيانه
--> ( 1 ) - ف : نقصان پذيرذ ( 2 - 2 ) - ف : انكه ( 3 ) - ف : « بكيرذ » ندارد ( 4 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود ( 5 ) - ف : نايژه ب ه : ظ . در نسخه تربد پانزده درمسنك بود ( 6 ) - ب ه : و اين را دوا التربد خوانند . . . تربد يك درمسنك . . . مصطكى يك درم . . . دو درم . ( 7 - 7 ) - ف : تب ( 8 ) - ف : نوبت ( 9 ) - ف : دانكسنكى ( 10 ) - « ب ه » و « م » : ربع درهم ( 11 ) - ف : بياميزذ ( 12 ) - ف : « كل » ندارد ( 14 - 13 ) - ف : برو سكنكبين خورذ بزورى . م : برابر او سكنكبين بزورى خورد . ( 15 ) - ف : انكاه ( 16 ) - ب ه : افزوده . كل سرخ ده درمسنك غافث شش درمسنك يا عصاره او افسنتين يا عصاره او سه درمسنك مصطكى يك درمسنك سنبل و اسارون و فقاح الاذخر و انيسون از هر يك يك درمسنك قرص كند از سه درمسنك شربت يك قرص با اين طبيخ ( 17 - 17 ) - ف : كرفته